Rozdział 7
I tak minęły dwa tygodnie. Codziennie odwiedzałam Harrego w szpitalu, trochę się zaprzyjaźniliśmy, poznałam pozostałą czwórkę zespołu. Nadszedł dzień, w którym w końcu mają wypisać Harrego.
Miałam czekać na niego przed szpitalem, a później pojechać razem z nim i chłopakami do ich domu.
Jest godzina 14:04, czekam, chwilę później widzę jak Harry wychodzi, od razu biegnę w jego stronę. Rzucam się na niego i przytulam najmocniej jak tylko potrafię, na całe szczęście nikt oprócz mnie, chłopaków i ich menadżera nie wiem, że to dzisiaj Harry wychodzi.
H: Hej małpeczko!! Bo mnie zaraz udusisz !
J: Małpeczko? Stęskniłam się za Tobą przez tę jedną noc.
H: No tak, bo jesteś jak taka mała małpka. Ja za Tobą chyba bardziej.
No tak w sumie, to naprawdę mocno się zaprzyjaźniliśmy, w końcu spędzaliśmy za sobą całe dnie.
J: Hahaha Harry nie mów tak do mnie więcej. Niemożliwe! I nie kłóć się więcej ze mną ! Chodź, bo chłopacy już są.
Harry uśmiechnął się, wziął mnie na barana, chociaż mówiłam mu, że nie powinien, ale jak to on olewa wszystkie zasady.
Widzę jak chłopacy patrzą na nas i się śmieją.
L(Liam): Czy ja o czymś nie wiem?
J: Co masz na myśli?
L: No, ty i Harry?
J: Żartujesz sobie? My się tylko przyjaźnimy - mówię łagodnym tonem
L: Przepraszam.
J: Nic się nie stało Liam.
Lou(Louis): Hej ! Dalej, wsiadajcie!
Szybko wsiedliśmy do auta, oczywiście Lou prowadził, w końcu rocznikowo miał już 21 lat, więc był nastarszy. Zayn, Liam i Niall 20, a Harry 19, więc ja byłam najmłodsza.
Z(Zayn): Robimy jutro imprezę, oczywiście Jenny jesteś zaproszona.
J: No nie wiem, moja ostatnia impreza nie skończyła się zbyt dobrze. Szansa, że mama pozwoli mi iść jest naprawdę niewielka.
Z: Nie wiedziałem, że lubisz wychodzić na imprezy.
J: Jeszcze dużo rzeczy o mnie nie wiecie.
W tym momencie poczułam jak Harry delikatnie dotyka mojej ręki, lecz ja ją zabieram i z patrzę na niego, jakby zrobił mi nie wiadomo jaką krzywdę. Słyszę tylko jak cicho szepcze: Przepraszam. Odszeptuję: Nic się nie stało.
Resztę drogi przemierzamy w ciszy. Jesteśmy na podjeździe ich dom jest ogromny, oczywiście każdy z nich ma jeszcze swój własny dom, ale ten służy do imprezowania oraz spotykanie się z przyjaciółmi.
Wchodzimy do środka, pierwsze co rzuca mi się w oczy to piękne marmurowe schody znajdujące się na samym środku holu. Wchodzimy do salonu, jak wszystkie inne pokoje w tym domu jest wielki. Siadamy na fotelach, zamawiamy pizze i oglądamy horror. I tak spędziamy większość wieczoru, później Liam odwozi mnie do domu, bo jako jedyny nic nie pił. Gdy już dotarliśmy podziękowałam mu i wysiadłam. Chwiejnym krokiem kierowałam się w stronę domu, było coś koło godziny 02:30.
Na szczęście mama wyjechał na kilka dni na jakieś ważne zgrupowanie, czego dowiedziałam się, gdy po wejściu do kuchni przeczytałam leżącą na stole kartkę:
Jenny.
Wyjechałam na zgrupowanie firmowe, wrócę za trzy dni.
Mama.
Nie byłam rozczarowana, w sumie to nie czułam kompletnie nic, byłam już przyzwyczajona do częstych wyjazdów mojej mamy.
Próbowałam nie przewrócić się na schodach i za zdziwieniem udało mi się. Weszłam do pokoju, położyłam się na łóżko i zasnęłam.
Następnego dnia obudziłam się bez kaca. Poszłam zrobić sobie śniadanie, była godzina 14.00. 14??!! Spałam aż do 14?! Chociaż, po chwili zastanowienia stwierdzam, że to dość normalna godzina do wstania w sobotę. Przypominam sobie, że dzisiaj jest przecież impreza u chłopaków, zaczyna się o 19, więc mam pięć godzin na uszykowanie się. Po przejrzeniu mojej szafy stwierdzam, że kompletnie nie mam się w co ubrać na imprezę, więc jadę na zakupy. Na moim koncie jest jakieś 15 tysięcy, więc nie muszę się jakoś specjalne oszczędzać. Moje zakupy skończyły się trzy godziny później. Jest godzina 17:06. Idę się wykąpać, wychodzę z wanny, suszę głowę,robię lekki makijaż i ubieram ubrania, które kupiłam specjalnie na tę okazję.
Sukienka Jenny:
Kurtka:
Buty:
Gdy się ubrałam zeszłam na dół, za 10 minut miał przyjechać po mnie Lou. Zostawiłam Joshowi kartkę, że śpię dzisiaj u Ash, chociaż to nie było prawdą. Liam pozwolił mi spać w jego pokoju, bo go niestety i tak nie będzie, jedzie odwiedzić babcię, która wylądowała w szpitalu, miała zawał, ale na szczęście przeżyła.
Wychodzę przed dom, Lou już czeka. Wsiadam do samochodu.
L: Jenny! Wyglądasz przepięknie.
J: Dziękuję, ty także nieźle wyglądasz.
Lou tylko uśmiechnął się i ruszył. Po 20 minutach dojechaliśmy. Villa znajduje się jakieś 20 kilometrów od mojego domu. Stanęliśmy po bramą, która automatycznie się otworzyła. Louis zaparkował samochód do garażu a ja wysiadłam. Przed rezydencją czekał już na mnie Harry.
H: Łaał... Jenny wyglądasz... pięknie.
J: Dziękuję Harry, chociaż ja nie uważam, że to prawda.
Miałam czekać na niego przed szpitalem, a później pojechać razem z nim i chłopakami do ich domu.
Jest godzina 14:04, czekam, chwilę później widzę jak Harry wychodzi, od razu biegnę w jego stronę. Rzucam się na niego i przytulam najmocniej jak tylko potrafię, na całe szczęście nikt oprócz mnie, chłopaków i ich menadżera nie wiem, że to dzisiaj Harry wychodzi.
H: Hej małpeczko!! Bo mnie zaraz udusisz !
J: Małpeczko? Stęskniłam się za Tobą przez tę jedną noc.
H: No tak, bo jesteś jak taka mała małpka. Ja za Tobą chyba bardziej.
No tak w sumie, to naprawdę mocno się zaprzyjaźniliśmy, w końcu spędzaliśmy za sobą całe dnie.
J: Hahaha Harry nie mów tak do mnie więcej. Niemożliwe! I nie kłóć się więcej ze mną ! Chodź, bo chłopacy już są.
Harry uśmiechnął się, wziął mnie na barana, chociaż mówiłam mu, że nie powinien, ale jak to on olewa wszystkie zasady.
Widzę jak chłopacy patrzą na nas i się śmieją.
L(Liam): Czy ja o czymś nie wiem?
J: Co masz na myśli?
L: No, ty i Harry?
J: Żartujesz sobie? My się tylko przyjaźnimy - mówię łagodnym tonem
L: Przepraszam.
J: Nic się nie stało Liam.
Lou(Louis): Hej ! Dalej, wsiadajcie!
Szybko wsiedliśmy do auta, oczywiście Lou prowadził, w końcu rocznikowo miał już 21 lat, więc był nastarszy. Zayn, Liam i Niall 20, a Harry 19, więc ja byłam najmłodsza.
Z(Zayn): Robimy jutro imprezę, oczywiście Jenny jesteś zaproszona.
J: No nie wiem, moja ostatnia impreza nie skończyła się zbyt dobrze. Szansa, że mama pozwoli mi iść jest naprawdę niewielka.
Z: Nie wiedziałem, że lubisz wychodzić na imprezy.
J: Jeszcze dużo rzeczy o mnie nie wiecie.
W tym momencie poczułam jak Harry delikatnie dotyka mojej ręki, lecz ja ją zabieram i z patrzę na niego, jakby zrobił mi nie wiadomo jaką krzywdę. Słyszę tylko jak cicho szepcze: Przepraszam. Odszeptuję: Nic się nie stało.
Resztę drogi przemierzamy w ciszy. Jesteśmy na podjeździe ich dom jest ogromny, oczywiście każdy z nich ma jeszcze swój własny dom, ale ten służy do imprezowania oraz spotykanie się z przyjaciółmi.
Wchodzimy do środka, pierwsze co rzuca mi się w oczy to piękne marmurowe schody znajdujące się na samym środku holu. Wchodzimy do salonu, jak wszystkie inne pokoje w tym domu jest wielki. Siadamy na fotelach, zamawiamy pizze i oglądamy horror. I tak spędziamy większość wieczoru, później Liam odwozi mnie do domu, bo jako jedyny nic nie pił. Gdy już dotarliśmy podziękowałam mu i wysiadłam. Chwiejnym krokiem kierowałam się w stronę domu, było coś koło godziny 02:30.
Na szczęście mama wyjechał na kilka dni na jakieś ważne zgrupowanie, czego dowiedziałam się, gdy po wejściu do kuchni przeczytałam leżącą na stole kartkę:
Jenny.
Wyjechałam na zgrupowanie firmowe, wrócę za trzy dni.
Mama.
Nie byłam rozczarowana, w sumie to nie czułam kompletnie nic, byłam już przyzwyczajona do częstych wyjazdów mojej mamy.
Próbowałam nie przewrócić się na schodach i za zdziwieniem udało mi się. Weszłam do pokoju, położyłam się na łóżko i zasnęłam.
Następnego dnia obudziłam się bez kaca. Poszłam zrobić sobie śniadanie, była godzina 14.00. 14??!! Spałam aż do 14?! Chociaż, po chwili zastanowienia stwierdzam, że to dość normalna godzina do wstania w sobotę. Przypominam sobie, że dzisiaj jest przecież impreza u chłopaków, zaczyna się o 19, więc mam pięć godzin na uszykowanie się. Po przejrzeniu mojej szafy stwierdzam, że kompletnie nie mam się w co ubrać na imprezę, więc jadę na zakupy. Na moim koncie jest jakieś 15 tysięcy, więc nie muszę się jakoś specjalne oszczędzać. Moje zakupy skończyły się trzy godziny później. Jest godzina 17:06. Idę się wykąpać, wychodzę z wanny, suszę głowę,robię lekki makijaż i ubieram ubrania, które kupiłam specjalnie na tę okazję.
Sukienka Jenny:
Buty:
Wychodzę przed dom, Lou już czeka. Wsiadam do samochodu.
L: Jenny! Wyglądasz przepięknie.
J: Dziękuję, ty także nieźle wyglądasz.
Lou tylko uśmiechnął się i ruszył. Po 20 minutach dojechaliśmy. Villa znajduje się jakieś 20 kilometrów od mojego domu. Stanęliśmy po bramą, która automatycznie się otworzyła. Louis zaparkował samochód do garażu a ja wysiadłam. Przed rezydencją czekał już na mnie Harry.
H: Łaał... Jenny wyglądasz... pięknie.
J: Dziękuję Harry, chociaż ja nie uważam, że to prawda.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz