Rozdział 6
Idąc do domu zastanawiałam się, czy iść na randkę z Harrym. Może w końcu powinnam powiedzieć o tym Ash? Ona na pewno kazałaby mi iść, a a ja nie jestem co do tego pewna. Wyciągam komórkę i wybieram numer Ashley. Odzywa się sekretarka, jak zwykle.
Wchodzę do domu i kieruję się w stronę mojego pokoju. Panuje tam chaos, nie ma co się dziwić. Siadam na łóżku i biorę laptopa. Wchodzę na facebooka, nic nowego.
Jest godzina 14:46. Mama jest w pracy, a Josh... W sumie to nie wiem gdzie on jest. Nigdy nie zastanawiałam się gdzie wychodzi, kiedy mojej mamy nie ma. W każdym razie nie interesuje mnie to za bardzo.
Widzę, że Ashley jest dostępna i w tym momencie wyświetla się okienko z wiadomością od niej.
A: Hej ;* Jak tam?
J: Hej :* W porządku.
A: Nie zgadniesz co się stało !
J: Też w to wątpię, więc co?
A: Umówiłam się na randkę!!!!
J: Świetnie !! Kto jest tym szczęśliwym chłopakiem ?
A: Nie przesadzaj, znasz tego Mike z klasy na przeciwko naszej?
J: Kojarzę go.
A: On mnie zaprosił !
J: Wiesz... Ash on nie ma zbyt dobrej opinii.
A: Jenny przestań, skąd wiesz, że to prawda.
J: W sumie to nie wiem.
A: No więc właśnie. Poprzedzając twoje następne pytanie, jutro o 18:30 w "Pistacii"
J: (szczerze mówiąc nie miałam zamiaru o to pytać) To dasz mi pojutrze znać jak było?
A: Jasne.
I tak skończyła się nasza rozmowa. Chwilę później poczułam się bardzo zmęczona, więc wyłączyłam laptopa i poszłam spać.
Obudziłam się następnego dnia rano. Spałam z jakieś 16 godzin. Dzisiaj wtorek. Znowu nie poszłam do szkoły, mama mnie chyba zabije. Wstaję i idę do łazienki, biorę szybki prysznic, wychodzę i suszę głowę, ubieram jeansowe rurki, kremowy sweter i moje ulubione czarne vansy. Biorę telefon i widzę cztery nieodebrane połączenia, wszystkie od mamy. Nie chce mi się oddzwaniać, więc wyłączam telefon, żeby nikt mi nie zawracał głowy. Siadam w salonie i włączam telewizor, oglądam wiadomości i nagle zapiera mi dech w piersiach. Harry Styles leży w szpitalu Świętej Marii tu w Bringhton. Teraz nie obchodzi mnie jak to się stało, po prostu wybiegam z domu i łapię taksówkę. Dojeżdżamy do szpitala, szybko płacę i biegnę wpadam do szpitala i od razu kieruję się na iddział, na którym leży ON.
Zatrzymuje mnie pielęgniarka.
P: Przepraszamy panią, ale tu nie wolno wchodzić.
J: Ale ja muszę!!!
P: Przykro mi, ale nie może pani tam wejść, chyba, że jest pani kimś z rodziny.
J: I nagle przychodzi mi do głowy pomysł. Jestem Jego dziewczyną.
P: Wiesz ile dziewczyn mi dzisiaj tak powiedziało?!
W sumie to zauważyłam te kilkaset dziewczyn stojących przed szpitalem.
J: Niech mi pani uwierzy ! Proszę.
P: Zapytam pana Stylesa, chodź ze mną.
Idę za pielęgniarką, wchodzimy do sali, tak bardzo podobnej do tej, w której spędziłam ostatni tydzień. I widzę go. Widzę jak leży z nogą i ręką w gipsie, podłączony do kroplówki. Łzy napływają mi do oczu, sama nie wiem dlaczego.
P: Panie Styles.
H: Tak?... - mówi szeptem
P: Pokazuje na mnie. Ona twierdzi, że jest pańską dziewczyną. -mówi z poirytowaniem
H: Jenny! -widzę jak się uśmiecha.
Pielęgniarka odchodzi zawstydzona.
J: Harry co ci się stało?!
H: To nic takiego, dlaczego przyjechałaś?
J: Chyba się o Ciebie martwiłam...
H: To miłe. Jestem debilem przepraszam, że do Ciebie nie zadzwoniłem. Mam nadzieję, że nasza randka nadal jest aktywna?
J: Nie jesteś debilem! Nic się nie stało. Oczywiście, że jest nadal aktywna.
H: Cieszę się. - uśmiechnął się niegrzecznie.
J: Kiedy Cię wypiszą ?
H: Za dwa tygodnie - westchnął
J: Nie przejmuj się będę Cię codzienne odwiedzać. Obiecuję.
Mike:
Wchodzę do domu i kieruję się w stronę mojego pokoju. Panuje tam chaos, nie ma co się dziwić. Siadam na łóżku i biorę laptopa. Wchodzę na facebooka, nic nowego.
Jest godzina 14:46. Mama jest w pracy, a Josh... W sumie to nie wiem gdzie on jest. Nigdy nie zastanawiałam się gdzie wychodzi, kiedy mojej mamy nie ma. W każdym razie nie interesuje mnie to za bardzo.
Widzę, że Ashley jest dostępna i w tym momencie wyświetla się okienko z wiadomością od niej.
A: Hej ;* Jak tam?
J: Hej :* W porządku.
A: Nie zgadniesz co się stało !
J: Też w to wątpię, więc co?
A: Umówiłam się na randkę!!!!
J: Świetnie !! Kto jest tym szczęśliwym chłopakiem ?
A: Nie przesadzaj, znasz tego Mike z klasy na przeciwko naszej?
J: Kojarzę go.
A: On mnie zaprosił !
J: Wiesz... Ash on nie ma zbyt dobrej opinii.
A: Jenny przestań, skąd wiesz, że to prawda.
J: W sumie to nie wiem.
A: No więc właśnie. Poprzedzając twoje następne pytanie, jutro o 18:30 w "Pistacii"
J: (szczerze mówiąc nie miałam zamiaru o to pytać) To dasz mi pojutrze znać jak było?
A: Jasne.
I tak skończyła się nasza rozmowa. Chwilę później poczułam się bardzo zmęczona, więc wyłączyłam laptopa i poszłam spać.
Obudziłam się następnego dnia rano. Spałam z jakieś 16 godzin. Dzisiaj wtorek. Znowu nie poszłam do szkoły, mama mnie chyba zabije. Wstaję i idę do łazienki, biorę szybki prysznic, wychodzę i suszę głowę, ubieram jeansowe rurki, kremowy sweter i moje ulubione czarne vansy. Biorę telefon i widzę cztery nieodebrane połączenia, wszystkie od mamy. Nie chce mi się oddzwaniać, więc wyłączam telefon, żeby nikt mi nie zawracał głowy. Siadam w salonie i włączam telewizor, oglądam wiadomości i nagle zapiera mi dech w piersiach. Harry Styles leży w szpitalu Świętej Marii tu w Bringhton. Teraz nie obchodzi mnie jak to się stało, po prostu wybiegam z domu i łapię taksówkę. Dojeżdżamy do szpitala, szybko płacę i biegnę wpadam do szpitala i od razu kieruję się na iddział, na którym leży ON.
Zatrzymuje mnie pielęgniarka.
P: Przepraszamy panią, ale tu nie wolno wchodzić.
J: Ale ja muszę!!!
P: Przykro mi, ale nie może pani tam wejść, chyba, że jest pani kimś z rodziny.
J: I nagle przychodzi mi do głowy pomysł. Jestem Jego dziewczyną.
P: Wiesz ile dziewczyn mi dzisiaj tak powiedziało?!
W sumie to zauważyłam te kilkaset dziewczyn stojących przed szpitalem.
J: Niech mi pani uwierzy ! Proszę.
P: Zapytam pana Stylesa, chodź ze mną.
Idę za pielęgniarką, wchodzimy do sali, tak bardzo podobnej do tej, w której spędziłam ostatni tydzień. I widzę go. Widzę jak leży z nogą i ręką w gipsie, podłączony do kroplówki. Łzy napływają mi do oczu, sama nie wiem dlaczego.
P: Panie Styles.
H: Tak?... - mówi szeptem
P: Pokazuje na mnie. Ona twierdzi, że jest pańską dziewczyną. -mówi z poirytowaniem
H: Jenny! -widzę jak się uśmiecha.
Pielęgniarka odchodzi zawstydzona.
J: Harry co ci się stało?!
H: To nic takiego, dlaczego przyjechałaś?
J: Chyba się o Ciebie martwiłam...
H: To miłe. Jestem debilem przepraszam, że do Ciebie nie zadzwoniłem. Mam nadzieję, że nasza randka nadal jest aktywna?
J: Nie jesteś debilem! Nic się nie stało. Oczywiście, że jest nadal aktywna.
H: Cieszę się. - uśmiechnął się niegrzecznie.
J: Kiedy Cię wypiszą ?
H: Za dwa tygodnie - westchnął
J: Nie przejmuj się będę Cię codzienne odwiedzać. Obiecuję.
Mike:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz