Rozdział 3
W sumie to cieszyłam się, że nie będzie mamy i Josha. Może zaproszę paru znajomych? Moje przemyślenia przerwał drugi telefon, tym razem była to Ash.
A: To jak, za pół godziny przed kafejką?
J: Jasne, czekaj na mnie.
A: Ok, to do zobaczenia.
J: Pa
Kompletnie zapomniałam o spotkaniu z Ashley. Szybko otwieram szafę i zakładam sukienkę przed kolano i kurtkę z dżinsu. Biegnę na dół, wybiegam z domu i jak najszybszym krokiem pędzę w kierunku "Pisaci", dziesięć minut później jestem na miejscu, Ashley jak zwykle się spóźnia, chwilę potem widzę jak wychodzi zza zakrętu. Jest już koło mnie, witamy się i wchodzimy do kafejki.
Siadamy przy naszym stoliku w lewym rogu, zamawiamy kawę i ciasto.
A: Jak tam?
J: Dobrze, a tam?
A: Strasznie się czuję, naprawdę przepraszam Cię za tę sytuację z imprezą, to się już więcej nie powtórzy, obiecuję.
J: Ash rozmawiałyśmy już o tym, nic się nie stało.
A: Wiem, ale jestem Twoją przyjaciółką i nie powinnam była tego robić.
J: Naprawdę nic się nie stało.
A: Dzięki, zmieniając temat słyszałaś już o tym zespole One Direction?
J: Słyszałam jak mówili o nich w radiu, a tak to nie za bardzo, a dlaczego pytasz?
A: Bo właśnie oni przyjechali do nas do Brighton!
J: Może będziemy miały okazję ich zobaczyć.
A: W przyszłą sobotę grają koncert, więc może się wybierzemy?
J: Jeszcze się zastanowię, nie wiem czy mama mnie puści.
A: Musisz iść !
J: Dlaczego?
A: Bo mam już dwa bilety.
J: Jeszcze się zastanowię, nie wiem czy mama mnie puści.
A: Musisz iść !
J: Dlaczego?
A: Bo mam już dwa bilety.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz